Bzdurny koncept albumu Black Tongue – Nadir

Black Fawn Temple

W „Black Fawn Temple” protagonista zdaje się zmagać z niepokojącą naturą bezczasowości w piekle. Ta piosenka eksploruje koncepcję niekończącego się, bezpostaciowego stanu protagonisty, który tkwi w izolacji, rozbrzmiewając bez końca w miejscu, które nazywa “tunelem”. Piekielne paradoksy. 

It is a strange thing, timelessness

The nothing stretching away forever

Meets the nothing within and collapses

Bohater rozmyśla o „bezczasowości” jako o dziwnej i przytłaczającej sile. Tutaj „nicość rozciągająca się na zawsze” prawdopodobnie reprezentuje nieskończoną pustkę piekła, która nie ma ani początku, ani końca. To zewnętrzne „nic” spotyka „nic wewnątrz” — być może symbolizujące pustkę, którą odczuwa wewnętrznie — powodując załamanie się jego poczucia jaźni. To połączenie wewnętrznej i zewnętrznej pustki sugeruje utratę tożsamości.

The endless without

The was

The is not

Ten wers bawi się koncepcją istnienia i nieistnienia. „The endless without” opisuje zewnętrzną pustkę, podczas gdy „the was” odnosi się do przeszłego istnienia. „The is not” sugeruje, że obecny stan protagonisty to stan czystego nieistnienia, zawieszony poza czasem i rzeczywistością, miejsce, w którym nie ma ani przeszłości, ani przyszłości. Oddaje poczucie bycia na zawsze uwięzionym w stanie statycznym, niezdolnym do poruszania się do przodu lub do tyłu.

An everlasting echo repeats

„The tunnel has existed always”

Infinite

And the echo

Always

But I hear a voice

It is a strange thing, timelessness

Because I have existed in the corridor always

Protagonista w nicości słyszy echo, które rozbrzmiewa, że “ten tunel istniał zawsze”, po czym dodaje, że samo echo także istniało tam od zawsze. Ta krótka, przejmująca linijka podkreśla, że ​​echo i istnienie protagonisty w tunelu są wieczne. „Zawsze” sugeruje, że nie ma wytchnienia od stałej, powtarzalnej natury jego cierpienia. Prostota tego słowa podkreśla nieuchronność i nieubłagalność męki, którą znosi.

But I hear a voice

It is a strange thing, timelessness

Because I have existed in the corridor always

I- I- I-

There is a light

“Bezczasowość jest dziwna, skoro ja istnieje tu od zawsze” – skomplikowana myśl, która przekazuje paradoksalność bytu protagonisty. Skoro istnieje tu OD ZAWSZE (a więc określony okres), to w jaki sposób to miejsce jest bezczasowe? Przy okazji, nasz bohater słyszy głos, który zdaje się mu być niczym światełko w tym tunelu, symbolizujące cień nadziei. Nie dowierza, jąka się, ale jednak słyszy głos. 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *